على بن حسين واعظ كاشفى
مقدمه مصحح 20
رشحات عين الحيات ( فارسي )
كفايت پدر را نداشت و به همين علت پس از مرگ شاهرخ بعد از دو سه سال سلطنت كه دائم با فتنه و آشوب مدعيان سلطنت دست به گريبان بود سرانجام در سال هشتصد و پنجاه و سه بدست پسرش عبد اللطيف كشته شد . [ 9 - ميرزا عبد اللطيف ] : عبد اللطيف پدركش نيز بيش از شش ماه نپائيد و در سال 854 به تحريك سرداران و امراء پدرش كه از تندخوئى و بدكردارى و سفاكى او به خشم آمده بودند كشته شد ، پس از كشته شدن ميرزا عبد اللطيف امراء و اكابر سمرقند ميرزا عبد اللّه بن ميرزا ابراهيم « 1 » بن شاهرخ معروف به ميرزا عبد اللّه شيرازى « 2 » را به سلطنت برداشتند و اين شاهزاده بعد از يك سال سلطنت و حكومت بر سمرقند و مضافات ، در جمادى الاولى سال 855 در جنگى با سلطان ابو سعيد ميرزا ، گرفتار و كشته شد .
--> ( 1 ) - سلطان ابراهيم بن شاهرخ كه در سال 819 از جانب پدر به ايالت فارس منصوب شد از حاميان بزرگ شعر و ادب آن عصر بشمار مىآمد و دربار او در شيراز مجمع ارباب هنر و محفل اصحاب شعر و ادب بود و بقول دولت شاه در فضل و استعداد شهره آفاق بود . از اين شاهزاده هنرمند و خوشنويس در شيراز كتيبههائى به خط ثلث باقى است و هم بگفته دولت شاه در زيبائى خط بهغايتى بود كه تقليد خط ياقوت مستعصمى نمودى و فرستادى و از ناقدان بصير هيچكس فرق نيارستى كرد اما در عنفوان شباب بامراض مزمنه مبتلا گرديد و در تاريخ 834 درگذشت ( دولتشاه سمرقندى ص 428 ) ( 2 ) - ميرزا عبد اللّه در تواريخ عصر تيمورى ازين جهت به شيرازى معروف است كه در زمان حكومت پدر در شيراز متولد شده بود .